زمین_بازی_نظام_آموزشی_را_عوض_کنیم

بسمه تعالی…
اساسا خواستگاه نظام آموزش رسمی در غرب برای آموزش شهروند استاندارد بوده است. آموزشی که تفاوت های بین فردی را در نظر نمیگیرد و هزاران مشکل دیگر را به دنبال خود می آورد.
هنگامی که به دنبال ایجاد یک نظام آموزش رسمی در کشور هستیم، هرچقدر هم در راستای تنوع آموزشی تلاش کنیم، باز هم نمیتوان به شکل مطلوب و مورد نیاز، تفاوت های میان فردی را در نظر گرفت و آموزش های اختصاصی برای هر دانش آموز مطابق با سرعت یادگیری و علاقه های آموزشی و مهارتی او فراهم کرد. بنظر من باید بازی کردن در زمین school را رها کرده و به دنبال زمین بازی دیگری باشیم.
آرزوی من، برگشتن به دنیای ساده گذشته است. آرزویی که چندوقتی است تحت عنوان home schooling در غرب در حال پیشروی است. “موج تحصیل در خانه” از سال ۱۹۷۰ توسط اندیشمندان علوم تربیتی آمریکا، به راه می افتد و اکنون بسیاری از آنها در بهترین دانشگاه های جهان و با اختلاف زیادی از هم رده های خود، مشغول تحصیل هستند. البته آرزویم تحصیل در “خانه” نیست بلکه تحصیل در دنیای واقعی است. (به قول فرنگی ها real life learning) هر کس مطابق با نیازی که در خود میبیند به تحصیل در پژوهشکده ها، علمی کاربردی ها و شاگردی کردن نزد اوستا کارها و … میپردازد و وقت و انرژی خود را برای کسب علوم ناپایدار و بی مصرف نمیگرداند و چون ذهن خود را از معلومات بی فایده پر نمیکند، خلاقیت و ابتکار عمل را نیز بالا میبرد…
سخن آخر اینکه ما در ابتدای راهی هستیم که غرب طی چندین مرحله از تحول و بازطراحی نظام آموزشی اش، اکنون به فکر عوض کردن زمین بازی اش افتاده. پس حتی اگر غرب زده هم باشیم، باید از تجربیات آنها استفاده کنیم و به فکر یک زمین بازی جدید و بومی برای آموزش فرزندانمان باشیم.
#زمین_بازی_نظام_آموزشی_را_عوض_کنیم

درباره بازی نکردن در زمین school حرف زیاد است اما فرصت کوتاه…
یا علی…