بایگانی: بلاگ

مهدی یار!

#پویش_آرزوها
آرزو میکنم وقتی دانش آموز سرکلاس ادبیات مینشیند داستانهای شناخته شده و مشهور را بخواند و لذت ببرد و آنکسی که توانایی و علاقه به نوشتن دارد بنویسد و درگیر حفظ کردن تاریخ ادبیات شاعران و یادگرفتن آرایه های ادبی برای پاسخ دادن به برگه ی امتحان نباشد

آرزو میکنم دانش آموزان حق انتخاب داشته باشند برای یادگیری زبانی غیر از زبان فارسی. چه بسیار علاقه مندان زبان عربی که مطالب کمی می آموزند و چه بسیار دانش آموزانی که علاقه ای به زبان انگلیسی ندارند اما به زور باید تحملش کنند

آرزو میکنم کتابهای دین و زندگی از بین کتابها حذف شود و به جای آن کتابهایی با طعم آموزش قوانین زندگی انسان جایگزین شود تا به جای ایجاد احساس دلزدگی و ناکارآمدی دین ، تعقل دانش آموزان را فعال کرده و آنان را به سمت پیدا کردن قوانینی که خالق انسان در قالب دین به انسان آموخته سوق دهد.

آرزو میکنم نیاز نباشد دانش آموزان دختر برای موفق بودن و در چشم جامعه موفق دیده شدن، دخترانگی خود را کمرنگ کنند و تلاش کنند خصلتهای پسرانه کسب کنند، این امر نیاز به توجه برنامه ریزان و تنظیم کنندگان محتواهای آموزشی دارد

آرزو میکنم به جای آموزش روخوانی قرآن، نشان میدادیم کاربرد قرآن در زندگی ما چیست و کدام مسئله است که نمیتوانیم آنرا با قرآن حل کنیم؟

#پویش_آرزوها
نظام آموزشی جمهوری اسلامی ایران به گونه ای طراحی و اجرا شود که دانش آموز در طی ۱۲ سال، طعم #حیات_طیبه را بچشد.

#پویش_آرزوها
هر دانش‌آموز ایرانی در پایان دوران متوسطه یک #مهارت منجر به شغل را کسب کرده باشد.

استارتاپ آموزشی-پژوهشی دستیار پژوهش

بسمه تعالی…
اساسا خواستگاه نظام آموزش رسمی در غرب برای آموزش شهروند استاندارد بوده است. آموزشی که تفاوت های بین فردی را در نظر نمیگیرد و هزاران مشکل دیگر را به دنبال خود می آورد.
هنگامی که به دنبال ایجاد یک نظام آموزش رسمی در کشور هستیم، هرچقدر هم در راستای تنوع آموزشی تلاش کنیم، باز هم نمیتوان به شکل مطلوب و مورد نیاز، تفاوت های میان فردی را در نظر گرفت و آموزش های اختصاصی برای هر دانش آموز مطابق با سرعت یادگیری و علاقه های آموزشی و مهارتی او فراهم کرد. بنظر من باید بازی کردن در زمین school را رها کرده و به دنبال زمین بازی دیگری باشیم.
آرزوی من، برگشتن به دنیای ساده گذشته است. آرزویی که چندوقتی است تحت عنوان home schooling در غرب در حال پیشروی است. “موج تحصیل در خانه” از سال ۱۹۷۰ توسط اندیشمندان علوم تربیتی آمریکا، به راه می افتد و اکنون بسیاری از آنها در بهترین دانشگاه های جهان و با اختلاف زیادی از هم رده های خود، مشغول تحصیل هستند. البته آرزویم تحصیل در “خانه” نیست بلکه تحصیل در دنیای واقعی است. (به قول فرنگی ها real life learning) هر کس مطابق با نیازی که در خود میبیند به تحصیل در پژوهشکده ها، علمی کاربردی ها و شاگردی کردن نزد اوستا کارها و … میپردازد و وقت و انرژی خود را برای کسب علوم ناپایدار و بی مصرف نمیگرداند و چون ذهن خود را از معلومات بی فایده پر نمیکند، خلاقیت و ابتکار عمل را نیز بالا میبرد…
سخن آخر اینکه ما در ابتدای راهی هستیم که غرب طی چندین مرحله از تحول و بازطراحی نظام آموزشی اش، اکنون به فکر عوض کردن زمین بازی اش افتاده. پس حتی اگر غرب زده هم باشیم، باید از تجربیات آنها استفاده کنیم و به فکر یک زمین بازی جدید و بومی برای آموزش فرزندانمان باشیم.
#زمین_بازی_نظام_آموزشی_را_عوض_کنیم

درباره بازی نکردن در زمین school حرف زیاد است اما فرصت کوتاه…
یا علی…

#پویش_آرزوها
جریانات مختلفی به صورت دغدغه مند در تلاش هستند تا وضعیت تعلیم و تربیت در کشور به سر و سامانی برسد. ولی این تلاش هنوز به شکل یک جریان منسجم ، قوی و یکپارچه در نیامده است. شهید بهشتی میفرمایند « چگونه می توان انسان ها را از نسل نوجوان که آماده ترین نسل برای تعلیم و تزکیه است تا نسل سالخورده که قسمت معظم فرصت ها را پشت سر گذاشته اند طی یک انقلاب در مسیر خودسازی آگاهانه بر مبنای معیارهای اصیل مکتب تربیت کرد؟
موثرترین و پر بردترین و پرتوان ترین راه اینست ؛
ایجاد یک جریان نیرومند پر جاذبه معنوی- مادی است که افراد جامعه را در خود بکشد و آن ها را طوری با خود ببرد که حرکتشان جوی نباشد اما از حداکثر زمینه مساعد و امکان برخوردارشان کند.»
انشاالله تا پنج سال آینده به این نقطه برسیم

دوست دارم تمام کلاس های اموزشی در مدارس کشور عزیز ایران مجهز به سیستم های هوشمند جهت بهبود امر تدربس شود.

#پویش_آرزوها

امیدوارم در راستای تحقق اصل ۳۰ قانون اساسی، پشتیبانی آموزشی و هدایت تحصیلی «همه» دانش‌آموزان در فضای مجازی «رایگان» باشد.

آرزو می‌کنم هر ایرانی بخش کوچکی از زمان، تخصص یا پول خود را وقف تعلیم و تربیت کند.
#پویش_آرزوها

#پویش_آرزوها
آرزو ميكنم دنيا با بچه هامون كارى نكنه كه فطرتشون رو ناديده بگيرند و تا ته راه يا زهرا ميگم و هستم انشاالله…
( :

#پویش_آرزوها
دوست داشتم مدرسه ها تفکر خلاق یاد می دادند.
دوست داشتم را ادبیات بیشتر از ریاضی مانوس می شدند. (ادبیات نیاز جدی تری است)
دوست داشتم به جای این همه ساعت علوم و ریاضی کارهای آزمایشگاهی بیشتری داشتیم.
دوست داشتم ۸ صبح مدرسه نباشم!!!
دوست دارم همه بچه ها به عدالت آموزش دریافت کنند نه به خاطر وضع مالی خوب یا تهرانی نشین بودن در مدرسه های خوب باشند و این همه بچه بااستعداد دیگر تلف شوند.